Manevi Sosyal Hizmette İbnü'l-Arabî Perspektifinden Çok Boyutlu Teheccüd Temelli Evrensel Terapi Modeli

Bu çalışma, modern insanın maruz kaldığı varoluşsal bunalımlara, anhedoniye ve sosyal izolasyona karşı İbnü’l-Arabî’nin ontolojik yaklaşımları ile İsrâ Suresi’nin (79-82) işaretiyle geliştirilen “Teheccüd Temelli Çok Boyutlu Terapi Modeli”ni sunmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden literatür taraması ve kavramsal analiz metodolojisinin kullanıldığı bu çalışmada, teheccüd vakti sadece dini bir ibadet dilimi olarak değil; kronobiyolojik onarımın, bilişsel restorasyonun ve manevi güçlenmenin (Sultanen Nasîra) merkezi bir kronometrik üssü olarak tanımlanmaktadır. Model, kavramsal olarak öncelikle Müslüman bireylere hitap eden “Tasavvufi Sosyal Hizmet” disiplini üzerine inşa edilmiş, ardından bu birikimin evrensel ölçekteki karşılığı olan “Manevi Sosyal Hizmet” (herkes için şifa) katmanıyla genişletilmiştir. Teheccüd Terapisi; bireyin dikey düzlemde kazandığı içsel sükuneti, yatay düzlemde sosyal bağların onarımı (sıla-i rahim) ve toplumsal vakar olarak hayata geçirmesini hedeflemektedir. Sonuç olarak çalışma, farklı inanç dilleriyle aynı şifaya yönelen “Manevi Çoğulcu” ve disiplinlerarası bir müdahale biçimi teklif etmektedir.