Αρχή της Μοναδικής Κοσμογένεσης

Η εργασία αυτή διατυπώνει την Αρχή της Μοναδικής Κοσμογένεσης, σύμφωνα με την οποία η δημιουργία του σύμπαντος αποτελεί μοναδική, μη επαναλαμβανόμενη πράξη, πραγματοποιημένη από μία πρωταρχική οντότητα — το Ένα. Παράλληλα, εισάγεται το Θεμελιώδες Ιριδικό Αξίωμα, το οποίο ορίζει ότι κάθε θεμελιώδες σωματίδιο αποτελεί πλήρη, αυτάρκη και αυτογενή κοσμολογική οντότητα, ικανή να αναπαράγει τις αρχές της κοσμογένεσης. Ωστόσο, η δυνατότητα αυτή δεν πραγματώνεται, διότι η κοσμική ύφανση έχει ήδη ολοκληρωθεί. Η εργασία ενσωματώνει μινωική–ελληνική ονοματοδοσία των 18 θεμελιωδών σωματιδίων, αναδεικνύοντας τον αρχέτυπο χαρακτήρα τους, και προτείνει έναν νέο «Ιριδικό Πίνακα» θεμελιωδών οντοτήτων. Το θεωρητικό πλαίσιο ολοκληρώνει σύγχρονες φυσικές θεωρίες, όπως την κβαντική θεωρία πεδίου (Peskin & Schroeder, 1995; Zee, 2010), την κοσμολογία πληθωρισμού (Guth, 1997), και τις αρχικές συνθήκες χωροχρόνου (Hawking & Penrose, 1996). Η εργασία καταλήγει ότι η κοσμογένεση είναι μοναδική, αλλά η δυνατότητά της ενυπάρχει σε κάθε θεμελιώδες σωματίδιο ως αρχέτυπο.