Η Αρμονική Συνέχεια του Ελληνικού Πολιτισμού με Κοσμική Μουσικότητα Ποπ: Δημιουργίες των Νίκου Καρβέλα, Ευάγγελου-Φοίβου Τασσόπουλου, Άννας Βίσση, Δέσποινας Βανδή και του Σύγχρονου Ελληνικού Στερεώματος σε Διάλογο με το Παγκόσμιο

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη σύγχρονη ελληνική δημοφιλή μουσική (ποπ) ως δυναμική συνέχεια μιας μακραίωνης πολιτισμικής και κοσμολογικής παράδοσης. Βασισμένη σε θεωρητικά πλαίσια πολιτισμικής μνήμης (Assmann, 2011), ταυτότητας (Hall, 1990) και μουσικής ως κοινωνικής πρακτικής (Feld, 2012; Herzfeld, 2016), η ανάλυση εστιάζει στη δημιουργική δραστηριότητα των Νίκου Καρβέλα, Ευάγγελου-Φοίβου Τασσόπουλου, Άννας Βίσση, Δέσποινας Βανδή και του ευρύτερου σύγχρονου ελληνικού μουσικού στερεώματος. Η ελληνική ποπ δεν αποτελεί αποκοπή από την αρχαία και λαϊκή παράδοση, αλλά λειτουργεί ως ζωντανή και ανασυνθετική επέκτασή της, ενσωματώνοντας και αναπλάσσοντας στοιχεία ρυθμού, φωνητικής έκφρασης και κοινωνικής τελετουργίας. Η μελέτη συγκρίνει την ελληνική ποπ με παγκόσμια συστήματα (K-pop, Latin pop, urban hip-hop, world music), αναδεικνύοντας τη μοναδική της θέση ως φορέα μιας ιδιαίτερης πολιτισμικής γεωμετρίας και ιστορικής αλληλουχίας (Καπετανάκης, 2025α, β, γ; 2026ε, ιγ). **Με βάση αυτή την πολιτισμική-κοσμολογική θεμελίωση, η ελληνική δημοφιλής μουσική αποκαλύπτεται ως μια συνεχής ροή χιλιάδων ετών, που προσφέρει έναν μοναδικό και διαχρονικό παλμό στον παγκόσμιο μουσικό διάλογο.