Hybrid Pension Architecture for Aging Societies: A Strategic Framework for Individual Ownership, Equity, and Fiscal Sustainability

This work proposes a Hybrid Pension System architecture that integrates a social risk-pooling mechanism with individualized savings accounts to address structural limitations of traditional pay-as-you-go (PAYG) systems. The model introduces a dual-track contribution framework combining a Social Pool (for intergenerational risk sharing and minimum income protection) with an Individual Tier (capitalized personal accounts with legally recognized ownership and inheritance rights). A central innovation of the framework is the temporal inheritance rule (0–5–10 policy), which defines ownership, residual transfer, and longevity insurance functions across retirement stages. The model also introduces the Ownership Index (OI) as a policy communication and evaluation metric to measure the proportion of pension benefits under individual control relative to total entitlements. Policy simulations calibrated using Thai labor, demographic, and financial parameters demonstrate the system’s performance across three dimensions: retirement income adequacy, perceived ownership, and fiscal sustainability. Results suggest that the hybrid structure can enhance replacement rates, increase voluntary savings incentives, reduce implicit pension liabilities, and improve political feasibility of reform by reframing contributions from a “social tax” into a “hybrid asset.” The framework contributes to the global discourse on pension reform by bridging the theoretical divide between PAYG and fully funded systems, emphasizing integrated cash-flow logic, behavioral incentives, and institutional sustainability. While Thailand is used as the primary case study, the architecture is adaptable to aging societies in emerging economies facing similar demographic and fiscal pressures. Keywords: Hybrid pension, Ownership index, Social pool, Individual accounts, Pension reform, Policy simulation, Inheritance design, Fiscal sustainability Supplementary Data Included: 1. Technical Paper: (Bilingual: Thai-English) งานวิจัยนี้นำเสนอแบบจำลอง ระบบบำนาญแบบผสม (Hybrid Pension System) ที่ผสานกลไกการเฉลี่ยความเสี่ยงทางสังคมเข้ากับบัญชีเงินออมรายบุคคล เพื่อแก้ข้อจำกัดเชิงโครงสร้างของระบบบำนาญแบบดั้งเดิมประเภทจ่ายตามรุ่น (PAYG) โดยแบบจำลองใช้กรอบการสมทบแบบสองราง ประกอบด้วย Social Pool (สำหรับการเฉลี่ยความเสี่ยงระหว่างรุ่นและการรับประกันรายได้ขั้นต่ำ) และ Individual Tier (บัญชีเงินสะสมรายบุคคลที่มีสถานะเป็นทรัพย์สินตามกฎหมายและสามารถถ่ายทอดเป็นมรดกได้) นวัตกรรมสำคัญของกรอบแนวคิดนี้คือ กฎการถ่ายทอดสิทธิตามช่วงเวลา (0–5–10 Policy) ซึ่งกำหนดบทบาทของความเป็นเจ้าของ การโอนส่วนเหลือ และการประกันความเสี่ยงอายุยืนในแต่ละช่วงหลังเกษียณ พร้อมทั้งเสนอ ดัชนีความเป็นเจ้าของ (Ownership Index: OI) เป็นตัวชี้วัดเชิงนโยบายเพื่อประเมินสัดส่วนของสิทธิประโยชน์ที่ผู้ประกันตนสามารถควบคุมและส่งต่อได้ เมื่อเทียบกับสิทธิประโยชน์รวมของระบบ การจำลองเชิงนโยบายซึ่งสอบเทียบด้วยข้อมูลแรงงาน ประชากร และการเงินของประเทศไทย แสดงให้เห็นผลลัพธ์ในสามมิติหลัก ได้แก่ ความเพียงพอของรายได้หลังเกษียณ ความรู้สึกเป็นเจ้าของ และความยั่งยืนทางการคลัง ผลการจำลองชี้ว่าระบบแบบผสมสามารถเพิ่มอัตราทดแทนรายได้ กระตุ้นการออมภาคสมัครใจ ลดภาระหนี้บำนาญซ่อนเร้น และเพิ่มความเป็นไปได้ทางการเมืองของการปฏิรูป โดยเปลี่ยนมุมมองต่อเงินสมทบจาก “ภาษีทางสังคม” ไปสู่ “สินทรัพย์แบบผสม” กรอบแนวคิดนี้มีส่วนช่วยต่อการอภิปรายเชิงนโยบายระดับสากลด้านการปฏิรูประบบบำนาญ โดยเชื่อมช่องว่างระหว่างระบบ PAYG และระบบสะสมทุนเต็มรูปแบบ เน้นตรรกะการบริหารกระแสเงิน (cash-flow logic) แรงจูงใจเชิงพฤติกรรม และความยั่งยืนเชิงสถาบัน แม้ประเทศไทยจะถูกใช้เป็นกรณีศึกษา แต่สถาปัตยกรรมดังกล่าวสามารถปรับใช้กับประเทศกำลังพัฒนาที่กำลังก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัยและเผชิญแรงกดดันทางการคลังในลักษณะใกล้เคียงกันได้ คำสำคัญ: ระบบบำนาญแบบผสม, ดัชนีความเป็นเจ้าของ, Social Pool, บัญชีรายบุคคล, การปฏิรูประบบบำนาญ, การจำลองเชิงนโยบาย, การออกแบบมรดก, ความยั่งยืนทางการคลัง