Shelter Characteristics of Sheep Farms in Erzurum Province

Bu çalışma, Erzurum ili Aziziye, Aşkale, Palandöken, Çat ve Yakutiye ilçelerinde faaliyet gösteren koyunculuk işletmelerinin barınak özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma kapsamında 170 yetiştirici ile yüz yüze anket yapılmış ve elde edilen veriler SPSS programıyla analiz edilmiştir. Yetiştiricilerin çoğunluğunun 41–50 yaş aralığında ve %70,6’sının 1–3 kişilik ailelerden oluştuğu belirlenmiştir. Eğitim düzeyi genellikle ortaokul ve lise mezunu düzeyindedir. İşletmelerin %72,4’ü kapalı, %25,9’u yarı açık, %1,8’i ise açık ağıllarda üretim yapmaktadır. Ağılların çoğu müstakil yapılar olup, %94,1’inde havalandırma bacası bulunurken, yalnızca %48,2’sinde gölgelik mevcuttur. Temizlik sıklığı yılda bir (%60) veya ayda bir (%38,8) olarak yapılmakta; dezenfektan kullanımı ise yaygındır (%98,8). Ağılların büyük çoğunluğu beton tabanlı ve sac çatılıdır. Altlık kullanım oranı yalnızca %40 olup, altlık materyali olarak genellikle kuru gübre kullanılmaktadır. Kuzuların %80,8’i ayrı kuzu bölmelerinde barındırılmaktadırlar. Aydınlatma tamamen doğal yollarla sağlanmakta, hayvanlar çoğunlukla yalak ve köy çeşmeleri aracılığıyla sulanmaktadırlar. Gübre değerlendirilmesinde ise tarlada kullanım (%63,5) öne çıkmaktadır. Elde edilen bulgular, Erzurum’daki koyunculuk işletmelerinin barınak yapılarının iklim koşullarına uyum sağladığını ancak modernizasyon ve genç nüfusun teşviki açısından iyileştirme gerektirdiğini göstermektedir., Erzurum ili Aziziye, Aşkale, Palandöken, Çat ve Yakutiye ilçelerinde faaliyet gösteren koyunculuk işletmelerinin barınak özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür.