ШИ ТОҚУ ӨНЕРІ: ҚАЗАҚ МӘДЕНИЕТІНІҢ ДӘСТҮРЛІ ЭКОЛОГИЯЛЫҚ ПАРАДИГМАСЫ

Қазақ халқында ши тоқу өнері – көшпелі өмір салтына бейімделген ұлттық сәндік-қолданбалы бұйымдарды жасау дәстүрі. Бұл өнер экологиялық парадигмаға негізделген мәдени феномен ретінде қарастырылады. Дәстүрлі қоғамда ши тоқу табиғи ресурстарды тиімді пайдалану, экологиялық балансқа сүйену және қайта пайдалануға бейімделу арқылы қалыптасқан. Ши тоқу өнері эстетикалық, утилитарлық және ритуалды функцияларды біріктіріп, қазақ халқының табиғатпен үйлесімдегі өмір сүру философиясын көрсетеді. Ши тоқу мәдениеті этноэкологиялық тұрғыдан табиғатты эстетикалық қабылдаудың, экологиялық тепе-теңдікті сақтаудың символдық көрінісі болып табылады. Бұл өнер түрі - табиғатпен үйлесімді өмір сүрудің мәдени коды ретінде қызмет етеді.