ГИЁҲВАНДЛИККА ҚАРШИ КУРАШИШ ВА ПРОФИЛАКТИКА ҚИЛИШНИНГ ТАРИХИЙ РИВОЖЛАНИШИ ВА ҲУҚУҚИЙ АСОСЛАРИ

Мазкур мақолада гиёҳвандликка қарши курашиш ва унинг профилактикасининг тарихий ривожланиш босқичлари ҳамда ҳуқуқий асослари комплекс таҳлил қилинади. Тадқиқотда гиёҳвандликнинг ижтимоий хавфи ва давлат сиёсати эволюцияси, жиноят-ҳуқуқий ва маъмурий-ҳуқуқий чораларнинг шаклланиши, профилактиканинг “репрессив” моделдан “профилактика–реабилитация–ижтимоий реинтеграция”га асосланган комплекс моделга ўтиш тенденциялари ёритилади. Халқаро ҳуқуқий стандартлар (БМТнинг гиёҳвандликка қарши конвенциялари, минтақавий ҳамкорлик механизмлари) ва миллий қонунчиликдаги институтлар, шунингдек ҳуқуқни қўллаш амалиётидаги устувор йўналишлар (эрта огоҳлантириш, риск-омиллар билан ишлаш, жамоатчилик иштирокини кучайтириш) қиёсий таҳлил қилинади. Мақолада ҳуқуқий тартибга солишнинг тизимли муаммолари (терминологик ноаниқлик, компетенциялар тақсимотидаги “перекритие/бо‘шлиқ”, профилактика самарадорлигини баҳолаш мезонлари) аниқланиб, ҳуқуқий базани такомиллаштириш бўйича илмий-амалий таклифлар илгари сурилади.