Ουράνια Φαινόμενα και Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Η Έκλειψη του 33 μ.Χ. κατά τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού που ήταν Κρητικός και γεννήθηκε στη Βηθλεέμ με γονείς από τον Πετρά Σητείας και τον Βρύσινα Ρεθύμνου

Το άρθρο εξετάζει τη μερική σεληνιακή έκλειψη της 3ης Απριλίου 33 μ.Χ., η οποία έχει προταθεί από σύγχρονα αστρονομικά μοντέλα ως πιθανό φυσικό υπόβαθρο των βιβλικών αναφορών στη σκοτεινιά και στη «Σελήνη που γίνεται αίμα» κατά τη σταύρωση του Ιησού (Espenak & Meeus, 2009). Παράλληλα, διερευνά σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις που ταυτίζουν το Άστρο της Βηθλεέμ με τον Σείριο (Καπετανάκης, 2025) και προτείνουν γεωσυμβολικές συνδέσεις μεταξύ Κρήτης και Ιουδαίας. Η μελέτη αναλύει τον τρόπο με τον οποίο ουράνια φαινόμενα ενσωματώνονται σε πολιτισμικές αφηγήσεις και μετασχηματίζονται σε θεολογικά σύμβολα (Cassirer, 1955· Eliade, 1959).