KAZAK OZAN VE ŞAİRLERİNİN DİLLERİNDE BULUNAN BAZI ESKİCİL KELİMELER ÜZERİNE

Bu çalışma, Kazak ozan ve şairlerinin eserlerinde yer alan eskimiş kelimelerin yapı hususiyetlerini ve tarihî kökenlerini incelemektedir. Eski ve Orta Türkçedeki birçok kelimenin Kazak edebî dilinde artık kullanılmadığı, ancak atasözleri, destanlar ve şiirlerde varlıklarını sürdürdüğü görülmektedir. Bu bağlamda, halk edebiyatı metinleri eskicil kelimelerin korunması açısından önemli bir kaynak mahiyeti taşımaktadır. Çalışmada, söz konusu kelimeler tarihî Türk lehçeleri (Eski Uygur, Harezm, Kıpçak, Çağatay, Eski Anadolu Türkçesi vb.) ve çağdaş Türk lehçeleriyle karşılaştırılarak açıklanmıştır. Karşılaştırmalı yöntemle yapılan çözümlemeler, Kazak Türkçesinin arihî gelişim sürecine ışık tutmakta ve dilin söz varlığındaki devamlılığı ortaya koymaktadır. Araştırma sonucunda, Kazak edebî dilinde tek başına anlamı unutulmuş bazı kelimelerin atasözleri ve deyimler içinde yaşadığı, yapı hususiyetlerinin ise tarihî dönemlerle bağlantılı olarak korunduğu belirlenmiştir.