Dijitalleşen Eğitim Ortamlarında Denetim Süreçlerinin İncelenmesi

Bu çalışma, Türkiye’de Millî Eğitim Bakanlığının son yıllarda yürüttüğü dijital dönüşüm politikalarını, özellikle öğretim ve denetim süreçlerine yansımaları açısından incelemektedir. Küresel ölçekte artan dijital platformlar, eğitim sistemlerini dijital ortamlarda çeşitli yönergeler geliştirmeye zorlamaktadır. Bu bağlamda araştırma, çeşitli birimlerde görev yapan eğitim paydaşlarının dijitalleşen eğitim ortamlarında, verimliliğin sağlanıp sağlanmadığı ve bu platformların gelişimi için yaptıkları öneriler konusunda önemli göstergeler sunmaktadır. Araştırmada, nitel iç içe geçmiş tek durum deseni kullanılmıştır. Katılımcılar, devlet kurumlarında çalışan 31 eğitim paydaşından (Öğretmen-idareci-müfettiş) oluşmuştur. Veriler, görüşmeler yapılarak toplanmış ve araştırmacılar tarafından not tutularak kayıt altına alınmıştır. Veriler betimsel analiz yoluyla çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre Millî Eğitim Bakanlığınca FATİH Projesi, EBA, EBA Canlı Ders ve Öğretmen Bilişim Ağı gibi uygulamalar aracılığıyla dijital altyapıda önemli ilerlemeler sağlanmış olsa da, katılımcı görüşleri bu gelişmelerin henüz sistematik bir dijital denetim mekanizmasına dönüşmediğini göstermektedir. Veri güvenliği ve mahremiyet, rehberlik temelli geri bildirim eksikliği, standartlaşmamış dijital denetim ölçütleri ve uygulamaya ilişkin yönerge boşlukları temel sorun alanları olarak öne çıkmaktadır. Genel olarak bulgular, MEB’in dijital dönüşümde önemli adımlar attığını; ancak dijital denetim süreçlerinin kurumsallaşması için kapsamlı bir stratejik çerçeveye ihtiyaç olduğunu ortaya koymaktadır. Bu kapsamda çalışmada, dijital denetim yönergesinin oluşturulması, veri güvenliği politikalarının güçlendirilmesi, denetmenlerin dijital pedagojik yetkinliklerinin artırılması, yerli ve güvenli dijital platformların geliştirilmesi ve hibrit denetim modelinin uygulanması gibi öneriler sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Dijital Dönüşüm, Dijital Denetim, Milli Eğitim Bakanlığı.