Οι Τέσσερις Μάρτυρες, η Βυζαντινή Αυτοσυνειδησία της Ελλάδας και η Εκπληρωτική Σιναϊτική–Κρητική–Σλαβική Αλυσίδα Μνήμης

Η μελέτη εξετάζει τη διασταύρωση της κρητικής αγιολογικής παράδοσης με τη σιναϊτική και σλαβική πνευματική γεωγραφία, μέσα από τους Τέσσερις Νεομάρτυρες του Ρεθύμνου, τον Άγιο Νικόλαο του Μέρωνα και τις μορφές των Ιωαννικίου, Φιλαρέτου και Λαυρεντίου. Αναλύεται η λειτουργία των ονομάτων ως φορέων αρετής και μνήμης, σύμφωνα με τη βυζαντινή και λαϊκή ετυμολογική παράδοση (Μπαμπινιώτης, 2012), και αναδεικνύεται η ενιαία πνευματική τοπογραφία που συνδέει Κρήτη, Σινά, Ραϊθώ, Ραΐφα και Καζάν. Στο κέντρο βρίσκεται μια λαϊκή επιγραφή που συμπυκνώνει ονοματολογικά, τοπωνυμικά και αγιολογικά στρώματα σε μία ενιαία γλωσσική σύνθεση.