Από την Συστημική Παγίδα στο Στρατηγικό Εργαλείο: Μια Θεωρητική Σύνθεση για τους Βρόχους Θετικής Ανατροφοδότησης στη Δημόσια Διοίκηση

Η βιβλιογραφία της δημόσιας διοίκησης παρουσιάζει έναν θεωρητικό δυϊσμό αναφορικά με τους βρόχους θετικής ανατροφοδότησης, αντιμετωπίζοντάς τους είτε ως οιονεί ντετερμινιστικές παγίδες (όπως η εξάρτηση από τη διαδρομή) είτε ως εύπλαστα στρατηγικά εργαλεία. Προκειμένου να επιλυθεί αυτή η εκκρεμής ένταση το παρόν άρθρο διεξάγει μια Συστηματική Βιβλιογραφική Ανασκόπηση 98 μελετών. Προτείνουμε τον «συστημικό εγγραμματισμό στην ανατροφοδότηση», ένα νέο εννοιολογικό πλαίσιο που ορίζει τη διοικητική ικανότητα αναγνώρισης, διάγνωσης και παρέμβασης στη δυναμική της ανατροφοδότησης. Η ανάπτυξη αυτής της ικανότητας καθορίζει εάν οι δημόσιοι οργανισμοί υπόκεινται παθητικά σε αυτούς τους βρόχους ή εάν μπορούν να τους αξιοποιήσουν ενεργά. Συνεπώς το πλαίσιο προσφέρει μια θεωρητική επίλυση στην κυρίαρχη διχοτομία, θέτοντας τις εννοιολογικές βάσεις για τη μετατροπή των βρόχων ανατροφοδότησης από συστημικές παγίδες σε ισχυρά στρατηγικά εργαλεία.