ความเปราะบางเชิงโครงสร้างของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ต่อการเกิดการรัฐประหารซ้ำ ; The structural vulnerabilities of the 2017 Constitution of the Kingdom of Thailand to coups d'état

รายงานการวิจัยฉบับนี้มุ่งศึกษาและวิเคราะห์ความเปราะบางเชิงโครงสร้างของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ในฐานะปัจจัยชี้ขาดที่นำไปสู่สภาวะ "รัฐประหารซ้อนรัฐประหาร" (Coup within a Coup) โดยเฉพาะการแปรเปลี่ยนรูปแบบการยึดอำนาจจากรูปแบบดั้งเดิม (Hard Coup) ไปสู่ "รัฐประหารเงียบรายวัน" (Daily Silent Coup) ผ่านกลไกทางกฎหมายและสถาบันตุลาการ การศึกษาพบว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้มิได้ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นกติกาสูงสุดในการยุติความขัดแย้ง หากแต่มีสถานะเป็น "เครื่องมือทางการเมือง" (Political Instrument) ของกลุ่มจารีตอำนาจนิยมและกองทัพ เพื่อสถาปนาระบอบประชาธิปไตยแบบอำพราง (Disguised Authoritarianism) ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า ความเปราะบางที่สำคัญที่สุดคือ "ความแข็งตัว" (Rigidity) ของโครงสร้างรัฐธรรมนูญที่ไม่สามารถตอบสนองต่อพลวัตทางการเมืองผ่านกระบวนการรัฐสภาปกติได้ ประกอบกับการทำงานขององค์กรอิสระที่ทำหน้าที่เสมือนผู้ทำรัฐประหารเงียบอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ระบบการเมืองไทยอยู่ในสภาวะกึ่งวิกฤตตลอดเวลา (Permanent Crisis) บีบคั้นให้สังคมต้องเผชิญหน้ากับทางตันที่อาจนำไปสู่การปะทะแตกหักหรือการรัฐประหารด้วยกำลังในท้ายที่สุด