Zanurzenie lub zalanie wodą kontenerowej jednostki BESS. Rozpoznanie stanu literatury [EHD/BESS-IMM/2026, v0.1]

Rozpoznanie stanu literatury: czy celowe zalanie lub zanurzenie całej kontenerowej jednostki magazynowania energii (setki kWh–MWh) jest zwalidowaną, bezpieczną metodą reagowania na trwające rozbieganie termiczne (ang. thermal runaway, dalej: TR). WERDYKT — ZANURZENIE / ZALANIE KONTENEROWEJ JEDNOSTKI BESS. [FAKT ŹRÓDŁOWY] Dostępna literatura dokumentuje użycie wody jako medium chłodzącego lub gaśniczego na poziomie pojedynczych ogniw, układów wieloogniwowych, modułów i pojazdów elektrycznych, a w testach instalacyjnych BESS — jako natrysk wodny na zabudowę racków. [FAKT ŹRÓDŁOWY] W przeszukanym korpusie nie zidentyfikowano natomiast żadnego pierwotnego badania, testu pełnoskalowego, normy ani raportu operacyjnego, który walidowałby celowe zalanie lub zanurzenie całej kontenerowej jednostki BESS o pojemności setek kWh do MWh jako bezpieczną metodę reagowania na trwające rozbieganie termiczne. [WNIOSKOWANIE] Dla skali kontenerowej jest to zatem biała plama dowodowa: nie ma podstaw, aby wyniki z ogniw, małych pakietów albo EV uznać za potwierdzenie bezpieczeństwa tej metody, ale sam brak danych nie stanowi dowodu, że metoda jest nieskuteczna lub niebezpieczna. [NIEPOTWIERDZONE] Literatura nie dostarcza zwalidowanych progów dla gwałtownego wrzenia lub wyrzutu parowego, ilości wodoru w przeliczeniu na kWh ani modelu skalowania tych zjawisk do kontenera BESS. Rozstrzygnięcie ryzyka dla konkretnej geometrii, chemii ogniw i sposobu zalania wykracza poza stan literatury i wymaga odrębnej oceny inżyniera pożarowego oraz specjalisty od bezpieczeństwa baterii litowo-jonowych.