Analiza konstrukcji relacyjnej — rejestr roboczy (sesje 28.08–1.09.2026)

Rejestr roboczy konstrukcji relacyjnej: notatki analityczne dwóch sesji (28 i 31 sierpnia 2026) z jawnym statusem każdego twierdzenia — co zgadza się z definicji, co jest twierdzeniem empirycznym, co czeka na rachunek — oraz z jawnymi kryteriami obalenia. Część I ustala zasadę równoważności obserwatorów, aksjomaty punktu i relacyjności, miarę sferyczną i domknięcie kwadratowe z czterema potwierdzonymi realizacjami. Część II dokłada: przestrzeń jako zmienną lokalną przy niezmiennym bilansie, ciągłość proporcji, jedynkę łukową, przenicowanego jeża (materia i przestrzeń jako dwa odczyty jednej struktury), deficyt kątowy, fazowość, prymitywy konstrukcji — jednostkę i iterację — z wyprowadzeniem podziału domknięć na sumę i iloczyn, obserwatora mieszanego oraz geometrię dwóch odczytów: okrąg–hiperbola jako tożsamość analityczna i rapidity–łuk konstrukcji jako jawna identyfikacja fizyczna. Dokument jest wersjonowany: kolejne sesje analityczne wchodzą jako kolejne wersje pod wspólnym DOI koncepcyjnym. Rejestr wiąże publikacje programu i gromadzi rozstrzygnięcia między nimi. Wersja druga (1.09.2026) dokłada sekcje 14–17: promień zerowej prędkości z sumy iteracji (jawne kryterium mechanizmu spełnione: 1,01 Mpc wobec 0,9–1,1 mierzonych; z bilansu jednej iteracji powierzchnia zerowej grawitacji 1,40 Mpc), rozkład czwórki w A/4 na rzut i sklejenie stron (tarcza wielkiego koła jako cięciwowy odczyt pełnej sfery), horyzont w dwóch księgach (zarzut przekroczenia powierzchni jako pomylenie ksiąg — asymptota wykładnicza w księdze zewnętrznej, skończony czas własny w lokalnej, przelicznik łukowy) oraz próg gładkości makro (trzy tłumiki mrugania; przejście kwantowe–klasyczne jako próg czytelności wspólnej fazy, nie istnienia falowości).