COVID-19 Şüphesiyle Takip Edilen Bireylerin Korku Düzeyleri, Kontrol Algısı ve Kaçınma Tutumları Arasındaki İlişki

ÖZAmaç: Bu çalışmada, Göğüs Hastalıkları Kliniği’nde COVID-19 şüphesi taşıyan bireylerde koronavirüsle ilişkili korku, kontrol algısı ve kaçınma tutumlarını değerlendirmek ve bu değişkenler arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve kesitsel ilişki arayıcı tipte olan çalışma, katılmayı onaylayan bireylerle, yüz yüze görüşme yoluyla veri toplanmıştır. Veri toplama araçları arasında sosyodemografik veri formu, Koronavirüs (COVID- 19) Korkusu Ölçeği, COVID-19’un Kontrolü Algısı Ölçeği (PCo-VCOVID-19), COVID-19’dan Kaçınma Tutumları Ölçeği (AA-COVID-19) yer almıştır. İstatistiksel analizler SPSS 23.0 ile yapılmıştır.Bulgular: Çalışmaya katılan 135 bireyin 63’ü kadın, %38,5’i 65 yaş ve üzerindedir. COVID-19 korku ölçeği ve COVID-19 Kaçınma Tutumları ölçeğinin Bilişsel Kaçınma alt boyutu puanları arasında pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki, COVID-19 Korku Ölçeği ve COVID-19 Kontrolü Algısı ölçeğinin Kişisel Kontrol alt boyutu toplam puanları arasında negatif yönlü anlamlı düzeyde ilişki olduğu, saptanmıştır (p0,05).Sonuç: Katılımcıların korku düzeyleri arttıkça COVID-19’a yönelik kaçınma tutumlarının arttığı ve kontrol algılarının azaldığı görülmüştür. Sağlık profesyonellerinin yalnızca fiziksel sağlık konularında değil, bireylerin psikososyal durumlarını da değerlendirmesi önem arz etmektedir. Bu bağlamda, bireylerin fiziksel ve zihinsel iyilik hâlini desteklemek amacıyla stresle başa çıkma, ümit aşılama ve kriz yönetimi gibi eğitimleri verilmesi; pandemi nedeniyle psikososyal olarak etkilenen bireylere psikolojik danışmanlık ve destek grupları gibi müdahalelerin uygulanması; ayrıca literatüre katkı sağlamak için bu müdahalelerin etkililiğini inceleyen çalışmalar yapılması önerilmektedir.