Erken Yaşta Evlilik ve Babalık: Van’da Nitel Bir Saha Çalışması

Erken yaşta evlilikler, küresel ölçekte ciddi bir toplumsal sorun olup hem kız hem de erkek çocuklar için hak ihlallerine yol açmaktadır. Ancak erkeklerin erken yaşta evlilik deneyimleri literatürde sınırlı olarak yer almakta ve özellikle babalık rolü bağlamında ele alınmadığı görülmektedir. Bu çalışma, erken yaşta evlendirilen erkeklerin babalık rollerini nasıl inşa ettiklerini, bu süreci nasıl deneyimlediklerini ve bireysel ile toplumsal yaşam üzerindeki etkilerini derinlemesine anlamayı amaçlamaktadır. Araştırmanın evrenini Van ilinde yaşayan, 18 yaş altındayken evlenmiş ve en az bir çocuğa sahip 20 erkek oluşturmaktadır. Katılımcılar kartopu ve amaçlı örnekleme teknikleriyle seçilmiş, veriler yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Analiz sürecinde güvenilirlik için denetim izi oluşturulmuş, bağımsız araştırmacı denetimi yapılmış ve katılımcı doğrulaması (member-checking) gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın raporlanmasında COREQ (Consolidated Criteria for Reporting Qualitative Research) ilkeleri dikkate alınmıştır. Çalışma bulguları, erken yaşta evlenen erkeklerin çocukluk ve yetişkinlik arasında sıkıştıklarını, eğitimden koparak ekonomik bağımsızlık kazanmadan ağır sorumluluklar üstlendiklerini göstermektedir. Bu durumun, sosyal baskılar ve aile beklentileriyle birleşerek psikolojik ve psikososyal sorunlara yol açtığı görülmüştür. Ayrıca erkeklerin babalık rollerini toplumsal erkeklik ve otorite normlarına göre benimsedikleri, ancak bu rollere duygusal ve psikolojik olarak hazırlıksız oldukları ortaya konmuştur.