Het demonstratierecht op semi-openbare plekken

Het demonstratierecht op plaatsen die niet geheel openbaar zijn, zoals NS-stations en universiteiten, staat breed in de belangstelling van de media en de politiek. In een democratische rechtsstaat waar de grens tussen publiek en privaat vervaagt, rijzen vragen over het demonstratierecht. In hoeverre en op welke wijze wordt de mate van openbaarheid betrokken in het wettelijk kader en de rechterlijke beoordeling? Auteurs reflecteren op het schijnbare dichotome onderscheid tussen openbare en niet-openbare plaatsen in de Wet openbare manifestaties en construeren een meer glijdende-schaal-benadering uit de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, waar een genuanceerde belangenafweging met private én publieke elementen plaatsvindt. Zij illustreren deze bevindingen aan de hand van twee actuele praktijkvoorbeelden.