Sermaye Piyasalarında Blokzincir Tabanlı Hisse Senedi Tokenizasyonu: Küresel Yönelimler ve Türkiye Perspektifinden Fırsatlar ve Zorluklar

Gerçek dünya varlıklarının tokenizasyonu, varlıkları dijital tokenlara dönüştürmek için blokzincir altyapısına dayalı olarak dağıtılmış defter teknolojisinin kullanılması sürecidir. Bu çalışma finans sektörü açısından konuya yaklaşmış, sermaye piyasalarında köklü bir dönüşüm potansiyeli taşıyan hisse senedi tokenizasyonuna odaklanmış ve piyasaları üzerindeki etkilerini ele almıştır. Yaşanan dijital dönüşümler ışığında ortaya çıkan küresel eğilimleri ele almanın yanı sıra daha spesifik olarak Türkiye açısından konuyu irdeleyerek, sermaye piyasası bağlamında tokenizasyon uygulamalarının potansiyel zorlukları ve fırsatlarını incelemiştir. Çalışma, tokenizasyonun sermaye piyasalarında nasıl bir paradigma kaymasına yol açtığını anlamaya katkılar sağlama hedefiyle tokenizasyonun sermaye piyasaları için ne tür yenilikler getirdiği, geleneksel borsalar ve aracı kurumlar üzerindeki etkisi ne yönde olacağı, finansal ortamın ve aktörlerin nasıl dönüşeceği, sermaye akışlarını nasıl değiştireceği, mevcut düzenleyici çerçevenin hangi alanlarda yeniden yapılandırılmasını gerektireceği, Türkiye’nin bu denklemde nerede konumlandığı, hangi potansiyellere sahip olduğu ve hangi zorluklarla karşılaşabileceği değerlendirilmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman tarama yöntemine dayalı olarak gerçekleştirilen literatür taraması neticesinde tokenizasyon operasyonel verimliliği arttırma, işlem maliyetlerini azaltma, likiditeyi güçlendirme, yatırım erişimini demokratikleştirme, gerçek zamanlı takas (T+0) 7/24 işlem yapılabilmesi yoluyla erişilebilirlik ve küresellik, şeffaflık, veri güvenliği, ve otomatikleşen kurumsal eylemler gibi avantajlar sayesinde sermaye piyasalarının işleyişinde köklü bir dönüşüm potansiyeli doğurduğu görülmüştür. Ancak tokenizasyonun yaygınlaşmasının önünde bazı engeller de mevcuttur. Eski sistemlerle entegrasyon sorunları, benimsenmesi önündeki belirsizlikler, küresel standartların eksikliği, yetersiz ikincil piyasa altyapısı ve gizlilik ile uyumluluk endişeleri bu sürecin ilerleyişini sınırlandırmaktadır.