Örgütsel İletişim Engelleri: Perakende Mağazacılık Sektöründe Bir Alan Araştırması

Örgüt içi iletişim çalışanların davranışlarını hem etkileyen hem de etkilenen bir kriterdir. Literatürde bu konuyla ilgili yapılan çalışmalara bakıldığında, örgüt içi iletişim iyi ve çalışanlar tarafından istenen düzeyde ise bunun sonucunda çalışan performansı ve örgüt verimliliği artmaktadır. Aksi durumda ise çalışan performansı, örgüt verimliliği ile örgüt dışı tüm paydaşlar negatif etkilenmektedir. Bu bağlamda örgütsel iletişimi arttırmak için öncelikle örgütsel iletişimi engelleyen kriterlerin analiz edilmesi önemlidir. Bu bağlamda araştırmanın amacı örgütsel iletişimi engelleyen kriterlerin perakende sektöründe analiz edilmesidir. Nitel araştırma modeliyle dizayn edilen araştırma kapsamında perakende sektöründe çalışan 43 kişiyle birebir yüz yüze görüşme yapılmış ve yapılan görüşme sonuçları ilgili alan yazında yer alan bilgiler ışığında değerlendirilerek fiziksel- teknik, örgütsel, psikolojik- sosyal olarak üç ana başlık altında sınıflandırılan örgütsel iletişim engellerinden hangisini belirttikleri değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre örgütte psikolojik ve sosyal engeller ile örgütsel engellerin yoğun olduğu, örgüt içinde iletişimi engelleyen ana engelin %49 oranıyla psikolojik engeller kapsamında olan kişisel engeller olduğu ve örgütsel engel kapsamında ise statü ve zaman engelinin en yoğunluklu iletişim engeli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.