Ostre uszkodzenie nerek w przebiegu krwotoku śródmózgowego: epidemiologia, mechanizmy patofizjologiczne i czynniki ryzyka

Krwotok śródmózgowy (ICH, intracerebral hemorrhage) stanowi od 6,5 do 19,6% wszystkich udarów mózgu i charakteryzuje się wyższą śmiertelnością oraz większym ryzykiem niesprawności w porównaniu z udarem niedokrwiennym. Czynnikami prognostycznymi złego rokowania w ICH są niska punktacja w skali Glasgow, objętość krwiaka ≥ 30 cm3, lokalizacja podnamiotowa, obecność krwawienia wewnątrzkomorowego, starszy wiek i mała masa ciała, a także powikłania internistyczne, w tym ostre uszkodzenie nerek (AKI, acute kidney injury). Ostre uszkodzenie nerek występuje u 15–40% pacjentów z ICH, zwiększając ryzyko zgonu o około 45%, wydłużając hospitalizację oraz podwajając koszty leczenia. Patofizjologia AKI w przebiegu ICH obejmuje zaburzenia hemodynamiczne, aktywację układu neurohormonalnego, procesy zapalne oraz udział czynników jatrogennych. Zrozumienie mechanizmów patofizjologicznych oraz identyfikacja czynników ryzyka rozwoju AKI w ICH mają kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania, optymalizacji terapii i ograniczenia powikłań nefrologicznych u pacjentów. Celem niniejszego przeglądu literatury jest przedstawienie aktualnych danych dotyczących epidemiologii, patofizjologii oraz czynników ryzyka wystąpienia AKI u pacjentów z ICH.