Rakietowe déjà vu z bronią jądrową w perspektywie

Obserwowane w ostatniej dekadzie XX wieku odprężenie oraz pokojowa koegzystencja zimnowojennych rywali były związane z wypełnieniem zobowiązań wynikających z porozumień rozbrojeniowych. Konsensus osiągnięty w sprawie rakiet balistycznych krótkiego i średniego zasięgu skutkował redukcją prawie 2700 środków przenoszenia oraz znacznej liczby głowic jądrowych. Na progu XXI wieku Europa doświadcza kolejnego przesilenia, zaostrza się rywalizacja, także w regionie Indo-Pacyfiku. Dla rywalizujących mocarstw jest to asumpt do osiągania nowych zdolności w obszarze środków precyzyjnego rażenia o dużym zasięgu. Wpisane w nowe koncepcje prowadzenia walki hipersoniczne rakiety mogą zostać zastosowane zarówno jako środek przełamywania stref antydostępwych w ramach operacji wielodomenowej, jak również jako składowa sił konwencjonalnego powstrzymywania strategicznego. W obydwu przypadkach oznacza to powrót do środków, z których wcześniej zrezygnowano.