ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE TELEVİZYON BAĞIMLILIĞINI YORDAYAN PSİKOSOSYAL FAKTÖRLERİN REGRESYON ANALİZİ

Televizyon, modern insanın temel gereksinimlerinden biri haline gelmiştir. Neredeyse ailenin bir üyesi, günlük eğlence kaynağı olmasının yanı sıra endişe kaynağı olan belirli patolojik durumların ve bağımlılıkların nedenidir. Televizyon ekranının önünde daha fazla zaman harcanmaktadır. Günümüzde bilgi ve iletişim teknolojilerinin gelişmesi, internet ve televizyonun birbirine eklenmesi ile televizyon izlenme sayısı oranı artmaktadır. Dijital televizyon ve internet yoluyla akıllı telefon, tablet ve bilgisayarlardan televizyon izleme imkanı televizyonun sadece belirli bir mekan ya da evden izlenme özelliğini ortadan kaldırmıştır. Bu durum televizyon izlenme süresini ve televizyon bağımlılığını arttırmıştır. Günümüz üniversite öğrencileri, teknolojiyi hayatlarının merkezi bir parçası olarak deneyimliyor. Üniversite öğrencileri, eğlence amaçlı giderek artan çeşitlilikte teknolojik araçları kullanıyor. Hızlı teknolojik gelişmeler, kullanıcıların deneyimine mobil cihazlar aracılığıyla neredeyse her zaman ve her yerde erişilebilen artan çeşitlilikte ve daha hızlı tempolu uyaranların yoğunlaşmasını sağlıyor. Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde televizyon bağımlılığını yordayan psikososyal faktörleri incelemektir. Çalışma, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi’nin farklı fakültelerinde öğrenim gören 482 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Televizyon Bağımlılığı Ölçeği (TBA), Yalnızlık Ölçeği, Benlik Saygısı Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS 28 programında analiz edilmiştir. Bulgulara göre, yalnızlık düzeyi ve benlik saygısındaki düşüş televizyon bağımlılığını anlamlı düzeyde yordamakta; yaşam doyumunun ise negatif yönde etkili olduğu belirlenmiştir. Çoklu regresyon analizi, bu üç değişkenin televizyon bağımlılığındaki varyansın %48’ini açıkladığını göstermiştir. Bulgular, televizyon izleme davranışının psikolojik ihtiyaçların bir telafi mekanizması olabileceğini göstermektedir.