IMAJU LI DJECA I MAJKE ISTE STRAHOVE?

Strahovi su prisutni u svim razdobljima života, ali se njihov sadržaj i intenzitet mijenjaju. Istraživanja sugeriraju da je anksioznost djelomično nasljedna, ali i da važnost u razvoju strahova ima okolina u kojoj dijete odrasta (što možemo promatrati u okviru teorije socijalnog učenja). U provedenom istraživanju sudjelovale su 92 majke djece u dobi od 4 do 6 godina. U svrhu ispitivanja sastavljen je popis najčešćih strahova na kojem su majke trebale označiti one koje su primijetile kod svog djeteta. U drugom dijelu istraživanja majke su se trebale prisjetiti vlastitih strahova u predškolskoj dobi, a u trećem označiti strahove koje imaju sada, u odrasloj dobi. Rezultati provedenog istraživanja pokazuju da postoji značajna korelacija između ukupnog broja označenih strahova kod djeteta i majki (u predškolskoj dobi i sada). Za strahove specifičnog sadržaja analizirane su razlike u proporcijama djece s tim strahom ovisno o postojanju straha kod majke. Rezultati pokazuju da je proporcija djece kod koje se javlja određeni strah značajno veća kad se i majka prisjeća doživljavanja istog straha. Rezultati idu u prilog hipotezi o prijenosu specifičnih strahova s majke na dijete, ali i u prilog djelovanju okoline na razvoj strahova kod djece.