Wybrane uwarunkowania uprawiania pieszej turystyki górskiej w ramach koncepcji Korony Gór Polski

Celem badania była identyfikacja czynników determinujących uprawianie pieszej turystyki górskiej wśród osób dążących do zdobycia Korony Gór Polski oraz ocena stopnia, w jakim cechy demograficzne wiążą się z podejmowaną aktywnością. Analizie poddano czynniki inicjacji, dyspozycje motywacyjne, bariery uczestnictwa, poziom uczestnictwa i sposób organizacji wyjazdów. Dane dotyczące 1978 respondentów zostały zebrane za pomocą ankiety internetowej udostępnionej w mediach społecznościowych w okresie od stycznia do marca 2024 roku. Do analizy statystycznej wykorzystano m.in. testy Manna-Whitneya i korelacje Spearmana. Wyniki wskazują, że respondenci zwykle odwiedzają góry sporadycznie (1–2 razy w roku), najczęściej w weekendy, w nieformalnych grupach rodzinnych lub towarzyskich. Głównymi źródłami inicjującymi zainteresowanie turystyką górską są rówieśnicy i rodzice, podczas gdy edukacja szkolna odgrywa rolę marginalną. Wśród dyspozycji motywacyjnych przeważa funkcja katartyczna i poznawcza, z wyraźnym zróżnicowaniem między płciami: kobiety częściej poszukują wyciszenia, natomiast mężczyźni — relacji społecznych. Jeśli chodzi o bariery dla aktywności, brak czasu stanowi większą przeszkodę niż ograniczenia finansowe. Stwierdzono, że obecność motywacji zewnętrznej (ambicjonalnej, społecznej) wiąże się ze zwiększonym postrzeganiem barier organizacyjnych, natomiast motywacja wewnętrzna (poznawcza, emocjonalna) sprzyja skutecznemu przełamywaniu barier osobistych.