Yapay Zekâ ve Hukuk: Yapay Zekâ Çağında Yeni Eğitim Paradigmaları ve MootGPT Deneyimi Üzerine Bir İnceleme

Bu çalışma, yapay zekânın (YZ) özellikle üretken yapay zekâ (ÜYZ) araçlarının, hukuk eğitimindeki yaklaşım, yöntem ve değerlendirme süreçlerini nasıl dönüştürdüğünü; bu dönüşümün İbn Haldun Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde yürütülen “Yapay Zeka ve Hukuk” dersi ile somutlaştığını ve ders çıktısı olan “MootGPT: Yapay Zekâ ile Etkileşimli Farazî Dava Hazırlık Asistanı” aracılığıyla uygulamalı bir örneğe dönüştüğünü incelemektedir. Çalışma, önce YZ’nin eğitimde özelleştirilmiş içerik üretimi, sürekli geri bildirim ve etkileşimli öğrenme gibi işlevleri üzerinden hukuk eğitimine sunduğu fırsatları ve riskleri tartışmakta; ardından hukuk eğitimi için önerilen AILE (Artificial Intelligence + Law + Education) birleşim modelinin hedef, içerik ve ölçme-boyutlarını ana hatlarıyla sunmaktadır. Makalede, 2024–2025 Bahar döneminde açılan dersin kapsamı, yürütülen “Adaletin Kodları” öğrenci çalıştayı ve dört öğrenci projesi özetlenmekte; merkezî örnek olan MootGPT’nin sistem ve kullanıcı promptlarından oluşan iskelet tasarımı; Input–Output, Chain-of-Thought, Expert ve Tree-of-Thought gibi tekniklerin entegrasyonu; rol simülasyonları (hakim, karşı avukat, akademik danışman) ve hava hukuku odaklı bağlamlandırma ayrıntılandırılmaktadır. Süreçte gözlenen güçlü yönler (dil doğruluğu, argüman örgüsü, simülasyonla pratikleşme, zaman verimliliği) ile sınırlılıklar (halüsinasyon, muğlak/şablon çıktılar, eleştirel düşünmede erozyon riski, gizlilik/etik hassasiyet) sistematik biçimde değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, ÜYZ’nin hukuk eğitimine entegrasyonunda öğretim tasarımının, kaynak doğrulama ve etik ilkelerin, ayrıca kullanıcıların YZ okuryazarlığının belirleyici olduğunu vurgulamaktadır.