Wanneer eten, op jonge leeftijd, een zoektocht is

Samenvatting Inleiding De eetstoornis ARFID, Avoidant Restrictive Food Intake Disorder, komt regelmatig voor. ARFID wordt bij jonge kinderen niet altijd herkend, waardoor passende zorg ontbreekt. Dit onderzoek richt zich op hoe ouders van jonge kinderen met ARFID de begeleiding vanuit de jeugdgezondheidszorg en eerstelijnszorg ervaren en hoe deze beter kan aansluiten bij hun behoeften. Methode Er zijn semigestructureerde interviews gehouden met ouders van kinderen met ARFID, geboren na 2013. Datasaturatie werd bereikt na tien interviews, waarna inductieve thematische analyse plaatsvond. Resultaten Ouders beschrijven een jarenlange zoektocht. Dit heeft volgens ouders geleid tot vertraagde diagnose en opstarten van passende hulpverlening, waarbij klachten en impact op hun kind en gezin toenamen. Ze noemen gebrek aan kennis over ARFID en onvoldoende doorvragen bij eetproblemen door (jeugdgezondheidszorg)professionals als belangrijke obstakels. Ouders denken dat eerdere herkenning en aanpak de ernst had kunnen beperken. Beschouwing Vergroten van kennis over ARFID, gerichter doorvragen bij eetproblemen en het opnemen van ARFID in jeugdgezondheidzorgrichtlijn kunnen bijdragen aan sneller herkennen van deze eetstoornis binnen de jeugdgezondheidzorg. Om de zorg beter te laten aansluiten bij de behoeften van kind en ouders is vervolgonderzoek naar vroegsignalering, signaleringsinstrument en passende zorg nodig. Daarnaast is ontwikkeling van een zorgnetwerk met aandacht voor vroeginterventie wenselijk.