அகததற மரபல தவரததல தழ கறற: சவ சததநதப பரனபக கதலம ஆசரயக கறயடம

In the history of Tamil literature, the Bhakti movement was not merely a religious revival; it was a literary revolution that elevated the Agapporul (interior/love) traditions of the Sangam era to a divine dimension. This article extensively examines the Agapporul tradition known as the 'Thozhi Kootru' (Confidante's Utterance) occurring in the Thevaram hymns, which hold a primary place in the Saiva Thirumurais. The article explains, with a philosophical background, how the character of the Thozhi (confidante), who acted as a shield for the lovers' clandestine and marital love in Sangam literature, transforms into a symbol of the 'Acharya' or 'Guru' who guides the soul toward God in Thevaram. Specifically, it logically discusses how the confidante announces to the world the mental changes, physical emaciation, and the journey toward God of the heroine (the soul) in the hymns of Thirugnanasambandar and Thirunavukkarasar. The article proves that the Agapporul tradition is utilized as a tool to explain the three realities of Saiva Siddhanta: Pati (God), Pasu (Soul), and Pasam (Bondage). Furthermore, this study concludes by comparing the subtle differences and similarities between the Sangam-era confidante and the Bhakti-literature confidante through tables. தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பக்தி இயக்கம் என்பது வெறும் சமய எழுச்சி மட்டுமல்ல; அது சங்க காலத்தின் அகப்பொருள் மரபுகளைத் தெய்வீகப் பரிமாணத்திற்கு உயர்த்திய ஒரு கலைப் புரட்சியாகும். இக்கட்டுரை, சைவத் திருமுறைகளில் முதன்மையான இடத்தைப் பெற்றுள்ள தேவாரப் பாடல்களில் பயின்று வரும் 'தோழி கூற்று' (Confidante's Utterance) என்னும் அகத்துறை மரபை விரிவாக ஆராய்கிறது. சங்க இலக்கியத்தில் காதலர்களின் களவிற்கும் கற்பிற்கும் அரணாக விளங்கிய தோழி கதாபாத்திரம், தேவாரத்தில் ஆன்மாவை இறைவனிடம் ஆற்றுப்படுத்தும் 'ஆசாரியர்' அல்லது 'குருவின்' குறியீடாக எவ்வாறு மாற்றம் பெறுகிறது என்பதை இக்கட்டுரை மெய்யியல் பின்புலத்துடன் விளக்குகிறது. குறிப்பாக, திருஞானசம்பந்தர் மற்றும் திருநாவுக்கரசர் ஆகியோரின் பாடல்களில் தலைவியின் (ஆன்மாவின்) மனமாற்றங்கள், உடல் மெலிவு மற்றும் இறைவனை நோக்கிய அவளது பயணத்தைத் தோழி எவ்வாறு உலகிற்கு அறிவிக்கிறாள் என்பது தர்க்கரீதியாக விவாதிக்கப்படுகிறது. சைவ சித்தாந்தத்தின் பதி, பசு, பாசம் என்னும் முப்பொருள் உண்மைகளை விளக்கும் கருவியாக அகப்பொருள் மரபு கையாளுவதை இக்கட்டுரை மெய்ப்பிக்கிறது. மேலும், சங்க காலத் தோழிக்கும் பக்தி இலக்கியத் தோழிக்கும் இடையிலான நுட்பமான வேறுபாடுகள் மற்றும் ஒற்றுமைகளை அட்டவணைகள் மூலம் ஒப்பிட்டு, இவ்வாய்வு நிறைவு பெறுகிறது.