การใชคะแนนทางคลนกเพอพยากรณคลนไฟฟาสมองผดปกตในผปวยเดกทมอาการชก โรงพยาบาลชยภม

หลักการและวัตถุประสงค์: โรคลมชักในเด็กเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญ การวินิจฉัยและการรักษาที่เหมาะสมจำเป็นต้องอาศัยการตรวจคลื่นไฟฟ้าสมอง (electroencephalography; EEG) แต่การเข้าถึงการตรวจ EEG ยังคงมีข้อจำกัดในหลายโรงพยาบาล ทำให้ผู้ป่วยต้องถูกส่งต่อไปยังโรงพยาบาลที่มีศักยภาพสูงกว่า งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าสมอง และสร้างระบบคะแนนเพื่อพยากรณ์คลื่นไฟฟ้าสมองผิดปกติในผู้ป่วยเด็กที่มาด้วยอาการชัก วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาชนิด prognostic prediction research โดยรวบรวมข้อมูลย้อนหลังจากเวชระเบียนผู้ป่วยเด็กที่มีอาการชักซึ่งเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลชัยภูมิและได้รับการตรวจ EEG ช่วงวันที่ 1 มกราคม 2565 - 31 ธันวาคม 2567 แบ่งผู้ป่วยออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่มีคลื่นไฟฟ้าสมองปกติ และกลุ่มที่มีคลื่นไฟฟ้าสมองผิดปกติ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาและวิเคราะห์ด้วย multivariable risk difference regression เพื่อคัดเลือกปัจจัยพยากรณ์และประเมินสมรรถนะของโมเดล สรุป: การศึกษานี้สามารถระบุปัจจัยที่ใช้ในการทำนายการเกิดคลื่นไฟฟ้าสมองผิดปกติในเด็กที่มาด้วยอาการชักได้อย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อนำมาพัฒนาแบบประเมินให้คะแนนโดยอ้างอิงจากปัจจัยพยากรณ์ 5 ประการ (อายุน้อยกว่า 72 เดือน อายุที่ชักครั้งแรกมากกว่าหรือเท่ากับ 72 เดือน, focal seizure, absence seizure, การชักโดยไม่มีไข้) จะสามารถแยกเป็นกลุ่มความเสี่ยงต่ำ (