การประเมนความพงพอใจตอกจกรรมสงเสรมคณภาพชวตของผปวยปากแหวงเพดานโหวและครอบครว ในพนทภาคตะวนออกเฉยงเหนอ ประเทศไทย

หลักการและวัตถุประสงค์: การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยปากแหว่งเพดานโหว่และครอบครัวเป็นประเด็นสำคัญในการส่งเสริมสุขภาวะองค์รวม การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลการจัดกิจกรรมพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยและครอบครัว เพื่อใช้เป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ในการพัฒนากิจกรรมให้เหมาะสมและตอบสนองต่อความต้องการของกลุ่มเป้าหมายในอนาคต วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.2568 เก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม 3 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลทั่วไป ความพึงพอใจต่อกิจกรรม 4 ด้าน (กระบวนการจัดโครงการ กิจกรรมการจัดโครงการ คุณภาพการจัดโครงการ และความพึงพอใจโดยรวม) ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ 0.94 และข้อคิดเห็นเพิ่มเติม กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด คือ 94 ราย ประกอบด้วยผู้ป่วยกลุ่มอายุ 10–25 ปี และครอบครัวอายุ 15–65 ปี กลุ่มละ 47 ราย คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่ามัธยฐาน ผลการศึกษา: ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 10–15 ปี และอยู่ในระดับนักเรียน/นักศึกษา ครอบครัวส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 36–45 ปี อาชีพรับจ้างหรือค้าขาย การประเมินความพึงพอใจของทั้งผู้ป่วยและครอบครัว พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุดทั้ง 4 ด้าน (เฉลี่ย 4.72±0.41 จากคะแนนเต็ม 5 คะแนน) จากข้อคิดเห็นเพิ่มเติมทั้งสองกลุ่มมีความประทับใจในระดับมาก และเสนอให้เพิ่มความหลากหลายและความต่อเนื่องของกิจกรรม สรุป: ผลการประเมินสะท้อนว่าการจัดกิจกรรมพัฒนาคุณภาพชีวิตตอบสนองความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมกิจกรรมอยู่ในระดับมากที่สุด ซึ่งสอดคล้องกับความต้องการของผู้ป่วยและครอบครัว และสามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนากิจกรรมเชิงสร้างสรรค์เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตในระยะยาว