Almanya’daki Türk Nüfusuna İlişkin Egemen Toplumun Algısal Dispozitifleri: Üç Kuşak Üzerinden Söylemsel Bir Analiz

Almanya’da sayısı üç milyonu bulan Türk nüfusu günümüzde ülkenin en geniş otokton olmayan göçmen grubunu oluşturmaktadır. 1960’lı yıllardan itibaren “emek göçü” ekseninde şekillenen bu topluluk, çok katmanlı ve çoğulcu bir yapıya sahip olmasına rağmen, Almanya’nın iç söylemleri içerisinde çoğu zaman genelleyici ve asimilasyoncu tutumlara uzanan farklı dışlayıcı pratiklere maruz kalmaktadır. Bu çalışma, Türkiye kökenli nüfusa yönelik olumsuz algı mekanizmalarını Michel Foucault’nun dispozitif kavramı çerçevesinde tarihsel bir perspektifle ele almakta; üç farklı kuşağın deneyimleri üzerinden kurgulanan analiz aracılığıyla dışlayıcı söylemlerin hangi tarihsel bağımlılık ilişkileri içerisinde kurumsallaştığını ve nasıl yeniden üretildiğini sorgulamaktadır. Çalışmanın temel amacı, Türk ve Türkiye kökenli toplulukların siyasal ve toplumsal temsiline dair yerleşik algıların ardında işleyen bilgi-iktidar ilişkilerini görünür kılmak ve bu ilişkilerin günümüzdeki etkilerini tartışmaya açmaktır.