Sigorta Sözleşmelerinde Teminatın Kapsamının Belirlenmesinde Sigortacılık Kanunu m.11/4 İle Türk Ticaret Kanunu m. 1409/1 Arasındaki İlişki

Sigorta sözleşmesi ile sigortacı, kararlaştırılan sigorta konusu olay gerçekleştiğinde edimini yerine getirmek suretiyle sigorta ettirenin veya üçüncü bir kişinin belirli bir riskini teminat altına almayı taahhüt eder. Bunun karşılığında sigorta ettiren, sigortacıya kararlaştırılan primi ödemekle yükümlüdür. Bu bağlamda sigortacının sözleşmede tayin edilen rizikonun gerçekleşmesinden doğan zarardan veyahut bedelden sorumlu tutulması gerekir. Türk Ticaret Kanunu m. 1409/1 hükmündeki bu düzenleme ile rizikonun belirliliğine dair temel bir ilkeye yer verilmiştir. Bunun yanı sıra sigorta sözleşmelerinin, sigortacılar tarafından aynı şekilde kullanılması gereken genel şartlara uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinden Sigortacılık Kanunu m. 11/4 hükmünün de uygulanması gerekir. Bu takdirde sigorta sözleşmelerinde teminat kapsamı dışına çıkarılmış risklerin açıkça belirtilmesi gerekir. Zira kapsam dışı bırakılmamış bir risk var ise bunun teminat kapsamında olduğu varsayılmaktadır. Bu iki hüküm arasındaki ilişki, sigorta sözleşmelerinde teminatının belirlenmesi konusunda hem teoride hem de yargı uygulamasında yoğun tartışmalara sebebiyet vermiştir. Bu tartışmalar ışığında farklı bir bakış açısıyla konuya açıklık getirmeye çalışılacaktır.