MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIKLIK VE UZMANLIK VASIFLARININ BİRLEŞMESİ

Bu çalışma, tanıklık ve bilirkişilik müesseseleri arasında yer alan “uzman tanık” kavramını kavramsal ve karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Tanık beyanı ve bilirkişi raporu, yargılamada maddî gerçeğin ortaya çıkarılmasında temel delil türleridir; ancak kişinin olayları hem bizzat algılaması hem de uzmanlık bilgisiyle değerlendirebilme yeteneğine sahip olması bu iki delil türünün karıştırılmasına sebep olabilir. Tanıklık ve uzmanlık vasıflarının birleşmesi hali, Kıta Avrupası hukukunda “Sachverständiger Zeuge” veya “Zeugnis sachkundiger Person” olarak özel biçimde tanımlanırken, Türk hukukunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Çalışma, bu boşluğun yarattığı kavramsal ve uygulamaya ilişkin sorunları tartışmakta; uzman tanıklığın hukukî niteliğini, vakıa tespiti–vakıa değerlendirmesi ayrımı çerçevesinde açıklığa kavuşturarak, Türk hukukunda terminoloji birliği önerisinde bulunmaktadır.