Dijital Dünyada Paylaşan Ebeveynlerin Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçları (TCK. m. 233) Kapsamında Sorumluluğu

View at publisher Summarise with VIRAT
Authors: Ş. Berfin Işık Yılmaz
Cited by: 0

Summary

No summary yet. VIRAT can read this paper and write a plain-language summary of its aim, methods, key findings and limitations.

Summarise with VIRAT Free to try with your Science Catalogs account.

Abstract

Dijital çağda ebeveynlerin çocuklarına ait kişisel verileri sosyal medya platformlarında paylaşmaları, literatürde sharenting olarak adlandırılan yaygın bir ebeveynlik davranışı haline gelmiştir. Çoğu zaman iyi niyetli bir paylaşım veya ebeveynin kendini ifade etme biçimi olarak görülen bu uygulamalar, çocukların mahremiyeti, onuru, psikososyal gelişimi ve dijital kimliği bakımından uzun vadeli riskler doğurabilmektedir. Bu çalışma, paylaşan ebeveynlik uygulamalarını Türk Ceza Kanunu’nun 233. maddesinde düzenlenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçu kapsamında ele alarak ebeveynlerin cezai sorumluluğunun sınırlarını incelemektedir. Çalışmada, aile hukukundan doğan bakım, eğitim ve koruma yükümlülüklerinin dijital çağda yalnızca fiziksel veya maddi alanla sınırlı biçimde yorumlanamayacağı, dijital ortamın çocukların toplumda varoluşunun ve kimlik gelişiminin ayrılmaz bir parçası haline gelmesiyle birlikte, ebeveynlerin çocuklarını dijital risklere karşı koruma yükümlülüğünün de bakım ve eğitim borcunun çağdaş bir görünümü olarak değerlendirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Bu çerçevede, paylaşan ebeveynlik uygulamalarının hangi koşullarda TCK m. 233/1 kapsamında bakım ve eğitim yükümlülüğünün ihlali oluşturabileceği ve hangi hallerde ihmal biçimlerinin TCK m. 233/3 kapsamında çocuğun ahlak, güvenlik ve sağlığını ağır biçimde tehlikeye sokma suçuna dönüşebileceği analiz edilmeye çalışılmaktadır. Çalışma, paylaşan ebeveynlik uygulamalarının otomatik biçimde cezai sorumluluk doğurması gerektiği yönünde bir yaklaşımı benimsememektedir. Aksine, ceza hukukunun son çare niteliği korunarak, yalnızca çocuğun üstün yararının açık biçimde zedelendiği; paylaşımların sistematik, onur kırıcı veya çocuğun psikososyal bütünlüğünü ciddi biçimde tehdit eden bir nitelik kazandığı durumlarda cezai sorumluluğun gündeme gelmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Sonuç olarak bu çalışma, paylaşan ebeveynlik uygulamalarını tümüyle ceza hukukunun konusu haline getirmeden; ancak dijital çağa özgü ihmal biçimlerini görünür kılarak, çocuğun üstün yararını merkeze alan ve ceza hukukunu çok katmanlı bir çocuk koruma rejiminin tamamlayıcı unsuru olarak konumlandıran dengeli bir değerlendirme çerçevesi sunmayı amaçlamaktadır.

Fields of Study & Subjects

Legal and Social Justice Studies Family and Matrimonial Law Legal Issues in Turkey

Publication details

Journal / source
Legal Hukuk Dergisi
Volume
283 (Temmuz)
Issue
283 (Temmuz)
Pages
81–120
Publication date
1 January 2026
Language
TR