Dijital Spor Hukukunda Yasa Dışı Bahis Olgusu: Küresel Tipolojiler, Sanal Müsabakalar ve Türkiye’de Yaptırım Rejimi

S' (Sosyal) Boyutundaki Eksiklik: Literatürde 'Sosyal' boyut, ağırlıklı olarak "kurumsal sosyal sorumluluk" (Babiak ve Wolfe, 2009), "sosyal adalet" (Lawrence vd., 2024) ve ırkçılık karşıtı eylemler gibi "sporcu aktivizmi" (Brougham ve McLeod, 2023; Cooper vd., 2019) temaları altında incelenmektedir.Bu değerli çalışmalar, sporun toplumsal değişimdeki rolünü (Carless ve Douglas, 2024) veya sporcuların protesto haklarını (Teixeira da Silva.vd., 2025) analiz etse de, "dijital refah" kavramına değinmemektedir.Yani, bir sporcunun ırksal adaletsizliğe karşı duruşu 'S' kapsamında değerlendirilirken; aynı sporcunun biyometrik verilerinin izinsiz kullanımı veya algoritmik ayrımcılığa maruz kalması, mevcut ESG literatüründe bir "sosyal risk" olarak tanımlanmamaktadır.'G' (Yönetişim) Boyutundaki Yüzeysellik: Yönetişim boyutu ise genellikle "iyi yönetişim" (good governance), paydaş teorisi (Daugaard ve Ding, 2022) ve finansal itibar (Mazzù vd., 2024) gibi makro-yönetimsel konulara odaklanmaktadır.Spora özgü ESG modelleri geliştirmeye yönelik nadir çalışmalarda dahi dijital farkındalık düşüktür.Örneğin, Myung (2024) tarafından profesyonel spor kulüpleri için önerilen kapsamlı ESG yönetim değeri listesinde, dijital yönetişim konusu sadece "kişisel bilgilerin korunması" gibi genel ve yasal zorunluluk (compliance) düzeyinde kalan ifadelerle geçiştirilmektedir.Bu yaklaşım, yapay zeka ve büyük verinin yarattığı karmaşık etik sorunları (algoritmik hesap verebilirlik, veri mülkiyeti) kapsamakta yetersiz kalmaktadır.Dijital Kriz ESG'nin 'S' ve 'G' boyutları geleneksel sınırlarda kalırken, bunlarla entegre olması gereken ancak tamamen ayrı bir kulvarda ilerleyen, teknoloji odaklı acil bir kriz literatürü gelişmektedir.Bowles ve McGee (2024) tarafından yapılan kritik analiz, sporun bir "veri devrimi" yaşadığını; ancak yönetişim alanının, sporun veri