BANDLIK SIYOSATINI BOSHQARUV OBYEKTI SIFATIDA TALQIN QILISH: YOSHLAR BANDLIGI MISOLIDA

Zamonaviy ijtimoiy-iqtisodiy rivojlanish sharoitida bandlik siyosati faqat davlat tomonidan amalga oshiriladigan chora-tadbirlar majmui sifatida emas, balki murakkab boshqaruv tizimi sifatida shakllanmoqda. An'anaviy yondashuvlarda bandlik siyosati koʻproq natijaviy kategoriya — ya'ni ish oʻrinlari soni, ishsizlik darajasi yoki bandlik koʻrsatkichlari orqali baholanadi. Biroq zamonaviy ilmiy yondashuvlar bandlik siyosatini jarayon sifatida, ya'ni boshqariladigan tizim, institutlararo munosabatlar va mexanizmlar majmui sifatida talqin qilish zaruratini yuzaga keltirmoqda (OECD, 2020; ILO, 2020). Yoshlar bandligi bu jarayonda alohida strategik segment sifatida namoyon boʻladi. Yoshlar mehnat bozorining eng dinamik, ammo eng zaif qatlamlaridan biri boʻlib, ularning bandligi iqtisodiy barqarorlik, ijtimoiy integratsiya va inson kapitalini rivojlantirish bilan bevosita bogʻliqdir (Becker, 1993; Heckman, 2006). Shu sababli yoshlar bandligi siyosatini faqat ijtimoiy muammo sifatida emas, balki alohida boshqaruv obyekti sifatida koʻrib chiqish zarurati yuzaga keladi.