Bağımsızlıktan günümüze Orta Asya halklarının geleneksel spor-oyunlarında gelişmeler: Kırgızistan Örneği

Bu çalışma, 1991 yılında Kırgızistan’ın bağımsızlığını kazanmasından günümüze kadar Orta Asya (Türkistan) halklarında geleneksel spor ve oyunların geçirdiği dönüşümü, Kırgızistan örneği üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Sovyet sonrası dönemde ulus inşa süreciyle birlikte geleneksel sporlar, kültürel kimliğin yeniden tanımlanmasında ve tarihsel sürekliliğin vurgulanmasında stratejik bir araç olarak öne çıkmıştır. Çalışma, doğal gözlem ve inceleme yapılarak nitel yöntemle yapılmıştır. Dünya Göçebe Oyunları (DGO) gibi uluslararası organizasyonlar, Kırgız geleneksel sporlarının küresel ölçekte görünürlüğünü artırmış; atlı sporlar, güreş türleri ve halk oyunları yeniden kurumsallaşma sürecine girmiştir. Çalışmada, devlet politikaları, kültürel miras söylemi ve milli kimliğin inşası ve tanınırlık stratejileri bağlamında geleneksel sporların işlevi analiz edilmektedir. Ayrıca, bu sporların modern spor endüstrisiyle eklemlenme biçimleri, ticarileşme dinamikleri ve genç kuşakların katılım eğilimleri sosyolojik bir perspektifle değerlendirilmektedir. Bulgular, geleneksel sporların yalnızca folklorik unsurlar olarak değil; ulusal kimlik, kültürel diplomasi ve toplumsal bütünleşme aracı olarak yeniden üretildiğini göstermektedir. Bu bağlamda Kırgızistan örneği, Orta Asya’da geleneksel sporların post-Sovyet dönüşüm sürecini anlamak açısından özgün bir model sunmaktadır.