Yazma Becerilerinin Değerlendirilmesinde Yapay Zekâ ve Öğretim Görevlisi Puanlamalarının Karşılaştırılması

Bu araştırmada, son döneme damgasını vuran yapay zekâ uygulamalarının dil eğitiminde ölçme ve değerlendirme sürecinde kullanımına odaklanılmıştır. Bu amaçla, yabancı dil olarak Türkçe öğrenen A2, B1 ve B2 düzeyindeki öğrencilerin yazma görevleri yabancı dil olarak Türkçe öğretimi alanında görevini sürdüren 25 öğretim görevlisi ve dört yapay zekâ uygulaması tarafından değerlendirilmiştir. Yazma görevleri değerlendirilirken her iki grupta da yazma becerisini değerlendirmeye yönelik geliştirilen dereceli puanlama anahtarı kullanılarak değerlendirmeler yapılmıştır. Puanlamalar ön test ve son test uygulaması olmak üzere iki kez yapılmış, uygulamalar hem kendi içinde hem de uygulamalar arasında olmak üzere karşılaştırılmıştır. Toplanan veriler, betimsel istatistikler ve Genellenebilirlik Kuramı kapsamında SPSS ve EduG programları kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, öğretim görevlileri değerlendirmelerinde zaman içinde önemli düşüş göstermiştir. Puanlamalarda en büyük varyans kaynağının Birey-Puanlayıcı etkileşimi olması, öğretim görevlilerin katılık-cömertlik ve seviyeye göre puanlama konusunda sorunlar yaşadığını göstermiştir. Yapay zekâ araçları ise tüm düzeylerde ve zaman içinde tutarlı sonuçlar üretmiştir. Varyansın büyük kısmının birey etkisinden kaynaklanması ve puanlayıcı etkisinin olmaması, yapay zekâ uygulamalarının değerlendirmelerde yüksek objektiflik sağladığını ortaya koymuştur. Bu bulgular, yapay zekâ araçlarının dil eğitiminde ölçme ve değerlendirme süreçlerinde potansiyel bir role sahip olduğunu gösterirken, insan değerlendirmesinin esnekliği ve bağlamsal faktörleri dikkate alma yeteneğinin de önemini vurgulamaktadır.