Poređenje laparoskopskog i klasičnih tretmana dislokacije sirišta

Promena položaja sirišta je značajan zdravstveni problem u patologiji digestivnog trakta visokomlečnih krava. Dislokacija sirišta predstavlja topografsku gastropatiju koja se pojavljuje u više oblika: dislokacija sirišta na levo, dislokacija sirišta na desno i torzija sirišta. Dislokacija sirišta na levu stranu je dominantan oblik promene položaja ovog organa, koja se najčešće javlja kod krava holštajn rase u ranom postpartalnom periodu. Pored direktnog uticaja na zdravstveni status i smanjenje proizvodnje mleka kod obolelih životinja, ovo oboljenje ima i negativan uticaj na plodnost krava. Do danas je razvijeno više metoda za repoziciju dislociranog sirišta, od konzervativnih do hiruških tehnika koje daju najviše izgleda za povoljan ishod. Klasične hirurške metode lečenja imaju za cilj repoziciju i fiksaciju sirišta u anatomski položaj. Sa razvojem savremenih tehnika u medicini, u poslednje dve decenije značajno mesto u hirurškom tretmanu leve dislokacije sirišta zauzimaju i laparoskopske tehnike koje su minimalno invazivne. U odnosu na klasične hirurške tehnike, laparoskopska fiksacija sirišta na levo ima nekoliko prednosti. Pored manje traume, bolja je abdominalna vizualizacija, jednostavna je za izvođenje, brza, manje stresna po životinju i primenljiva u svim terenskim uslovima. Primenom laparoskopske tehnike repozicije dislociranog sirišta na levo, utvrđena je prednost u pogledu metaboličke i hormonalne adaptacije kao i antioksidativne zaštite. Dodatno, utvrđena je prednost u proizvodnji mleka i parametrima plodnosti krava (niži indeks osemenjavanja, smanjen interval od teljenja do prvog osemenjavanja i kraći servis period).