Dilde Tasfiye ve Türkçe İbadet Meselesi

DİLDE TASFİYE VE TÜRKÇE İBADET MESELESİ5 ÖNSÖZ8 KISALTMALAR10 GİRİŞ12 1. ÇALIŞMAMIZIN ÖZÜ VE MAKSADI12 2. USUL VE LİTERATÜR TARAMASI13 BİRİNCİ BÖLÜM18 1.1.DİL TOPLUM VE KÜLTÜR18 1.2. İSLAMİYET VE TÜRK MİLLETİ20 1.3. FETHEDİLMİŞ KELİMELER21 1.4. DİLİMİZE TATBİK EDİLEN TASFİYE HAREKETİ23 1.4.1. Türkçenin Geçirdiği Safhalar23 1.4.2. Tasfiye hareketi nasıl başladı?29 1.4.3. Tasfiyecilerin Gayesi31 1.4.4. Tasfiyecilerin İddiaları32 1.4.5. “Halkın Seviyesine İnmek” İddiası32 1.4.6. Milletimize “Güç Aşılamak” İddiası33 1.4.7. Hız Kesmeyen Lisan Tahribatı34 1.4.8. “Öztürk’çe” Yahut Hafızayı Yok Etmek35 1.4.9. İslam Alfabesi mi Arap Alfabesi mi?37 1.4.10. Latin Alfabesi Milletimizin Kültürel Müktesebatını Taşımakta Kifayetsizdir38 1.4.11. Dilde Tasfiye Şiddeti Azaldı Ama Bitmedi43 1.4.12. Güneş dil nazariyesi ve lisanımızın “Kurtarılması”44 1.4.13.Güneş Dil Nazariyesi ’ne Gelen Safha45 1.4.14.Güneş Dil Nazariyesinin Akıbeti48 1.4.16.“Osmanlı Türkçesi” (Yüksek Türkçe) Meselesi48 1.4.17. “Ve” Bağlacı ve “Vav” Harfi49 İKİNCİ BÖLÜM50 2.1. KUR’ÂN-I KERİM’İN TERCÜME MESELESİ VE TÜRKÇE İBADET TEŞEBBÜSÜ50 2.2. Tercüme ile Kırâat Hakkında Ebû Hanîfe ve Diğerlerinin Görüşleri50 2.3. Ana Dilde İbadet Meselesi51 2.3.1. Hanefî Mezhebinin Görüşü53 2.3.1.1.İmâmeynin Görüşü54 2.3.1.2.İmâm-ı Azam Ebû Hanife'nin görüşü54 2.3.1.3. İmâm-ı Azam Hazretlerinin Fetvasından Rücû Etmesi56 2.3.1.4.İmâm-ı Azam Hazretlerinin Kur'ân'ı Sadece Mana Olarak Gördüğü Görüşü57 2.4. DARBELER VE TÜRKÇE İBADET59 2.4.1. “Türkçe Kur’ân” Projesi61 2.4.2. Tercüme Meselesi ve “Türkçe Kur’ân”63 2.4.3. İbadet Dilinin “Millileştirilmesi” Meselesi68 2.4.4.“Türk’ün Milli Dini”70 2.4.5. Arapçaya Bu Kadar Tepki Niye?70 2.5. Besmele76 2.5.1. Besmele Hakkında78 2.5.3. Besmelenin Ayet Olup-Olmadığı Meselesi78 2.5.4. Fatiha-i Şerife ile Besmelenin Münasebeti80 2.5.6. Besmelenin Mana Derinliği81 2.5.7. Besmelenin Ahkâmı83 2.5.8.Besmele Okumanın Yasak Olduğu Yerler85 2.5.9. Bed-i Besmele / Âmîn Alayı86 2.5.10. İmlâ ve Hattı87 2.5.11. Besmele ile Milletimiz Bütünleşmiştir90 2.6. Fatiha Suresi94 2.9.1. Fatiha Suresinden Türkçeye Geçmiş Kelimeler95 ÜÇÜNCÜ BÖLÜM100 TÜRK MİLLETİNİN İSTİKBALİ ÜZERİNE DÜŞÜNCELER100 3.1. "Türkçe Kur’ân" Ve Türkçe İbadet Meselesinin Arka Planı100 3.2. Türkçe Kur’ân Meselesinde “Beklenti” Farkı112 3.3. Dilde Tasfiye Uygulaması Toplumu “Alzheimer” Yapmıştır114 3.4. “Tanrı” Kelimesi Hakkında115 3.5. Milletimiz Kur’ân-ı Kerîm ile Bütünleşmiştir116 SONUÇ121 FAYDALANILAN KAYNAKLAR123 EKLER136 İLK TÜRKÇE HUTBE136 DİLLERİNİ BOZ, ONLARI MAHVET137 BİR ZAMANLAR AHENKLİ TÜRKÇE VARDI139 BİR KELİMEDEN NE ÇIKAR?139 LİSANA YAPILAN İHANET141 DİL MESELESİ143 OT KÖK ÜSTÜNDE BİTER146 ÖZTÜRKÇE MASALI147 DİLDE GAFLETTEN UYAN149 TÜRKÇE'NİN "EN"LERİ150 GİRİŞ İnsan vücudunda hayatın merkezini kalp, sosyal bünyedeki akışın merkezini de milli şuur teşkil eder. Milli şuuru oluşturan temel unsurdan biri dildir. Dil, canlıdır ve mütemadiyen inkişaf eder. Temasa geçtiği kültürlerle kelime alışverişinde bulunur. Tespit edebildiğimiz kadarıyla İslam dünyasında en çok tekrar edilen ve en çok okunanlar arasında, lafzatullah (Allah CC) ve Sevgili Peygamberimizin (AS) adını istisna edersek, ilk sırayı besmele, ikinci sırayı Fatiha suresi alır. Her Müslüman sadece ibadet ederken değil, işine başlarken besmele çeker. Şüphesiz bütün Müslümanlar Kur’ân-ı Kerîm’e ve sevgili peygamberimize hürmetin en yükseğini gösterirler. Fakat Türk milletinin İslamiyet ile olan münasebeti diğer milletlerden bazı yönleriyle farklıdır. Bunlardan biri Kur’ân-ı Kerîm’deki kelimelerin büyük bir çoğunluğunun lafız ve mana bakımından Türkçeye geçmesidir. Bu durum milletimizin Kur’ân-ı Kerîm ile bütünleşmesinin tabii bir sonucudur. Kur’ân-ı Kerîm’de bulunan kelimelerin Türkçeye geçtiği hususunda bildiğimiz kadarıyla bir araştırma mevcut değildir. Bizim yapabildiğimiz tespitlere göre, Kur’ân-ı Kerîm’deki her ayet-i kerimeden en az iki kelime Türkçemize geçmiş vaziyettedir ve halen kullanmaktayız. İlgili kısımlarda bu husus izah edilecektir. Ezelî ve ebedî rehberimiz Kur’ân-ı Kerîm’den lisanımıza geçen kelimeler olduğu gibi besmelede bulunan bütün kelimeler de dilimize geçmiştir ve günümüzde kullanmaktayız. Yukarıda Kur’ân-ı Kerîm’in bütün ayetlerinden en az iki kelimenin halen günümüzde Türkçede kullanılmakta olduğunu ifade etmiştik. Mesela pek çok ayetlerde gördüğümüz “ve” (vav) atıf harfi veya Türkçedeki ifadesiyle “bağlaç” (ve) lisanımıza Kur’ân-ı Kerîm’den intikal etmiştir. “Ve” bağlacını hem lafzen yani Kur’ân’daki okunduğu şekliyle hem de mana itibariyle dilimizde kullanmaktayız. Dolayısıyla “ve” kelimesi Kur’ân-ı Kerîm’den Türkçeye geçmiştir. Yakın tarihimizde bazı yazarlar, Kur’ân-ı Kerîm’e olan uzaklığı sebebiyle yazılarında hiçbir zaman “ve” kelimesini kullanmamışlardır. Bunlardan en çok bilineni Nurullah Ataç’tır (1898-1957) . Milletimiz İslam ile şereflendikten sonra bu dinin hem kalkanı hem de kılıcı olmuşlardır. Bu özellikleri sebebiyledir ki, İslam camiasının riyasetine yükselmişler ve bin sene ilay-ı kelimatullah’ın bayraktarlığını omuzlamışlardır. Meselenin bu yönüyle denilebilir ki, Türkler İslam diniyle buluştuktan sonra tarih boyunca sadece Müslüman değildiler, onlar aynı zamanda İslam’ı temsil mevkiinde olmuşlardır. Tarih boyunca haçlı seferlerini iman dolu göğüsleriyle Anadolu coğrafyasında engelleyen milletimiz yine aynı azim ve imanla Ehl-i sünnet anlayışını yaşamak ve talip olanlara yaşatmak hususunda kararlıdır. 1. ÇALIŞMAMIZIN ÖZÜ VE MAKSADI Bu çalışmanın temel maksadı, milletimizin İslam ile şereflendikten sonra samimi ve hulus-i kalp ile tabi olduğu Kur’ân ve sünnet anlayışını her şart ve zeminde devam ettirdiğini lisan üzerinden ifade etmektir. Özellikle Tanzimat’ın ilanından sonra başlayan, Cumhuriyet’in ilk yıllarında azami/maksimum seviyeye yükselen ve halen günümüzde, Cumhuriyetin ilk yıllarındaki gibi cepheden değil ama kripto tarzında devam etmekte olan, milletimizi Kur’ân ve sünnetten uzaklaştırmak maksadına matuf çalışmalara dikkat çekmektir. Son yüz yılda tatbik edilen/edilmekte olan dilimizin tahrip edilerek millet olmak vasfımızın zedelenmesine müncer olacak plan ve teşebbüslere engel olmaya çalışmak ve bu hususta uyanık olunmasıyla ilgili hatırlatmalar yapmak bu çalışmanın esasını teşkil etmektedir. Bu kitapta şu soruların cevapları aranmıştır: 1) Milletimizin Kur’ân-ı Kerîm’e olan sarsılmaz bağlılığının en çarpıcı örneği nedir? 2) Milletimiz ile Kur’ân-ı Kerîm arası nasıl açılmaya teşebbüs edilmiştir? Türkçe ibadet fikri, milletimizi Kur’an’a yaklaştırmak mı yoksa sinsi bir zihin bulandırmayla (önce deist ardından ateistliğe giden çizgide) uzaklaştırmak mı? 3) Lisandaki değişme sosyal hayat ile doğrudan irtibatlı olduğuna göre Tanzimat’tan günümüze kadar ve özellikle Cumhuriyet’in ilk yıllarında ortaya çıkan “Öztürk’çe” uygulamalarının etkileri nelerdir? 2. USUL VE LİTERATÜR TARAMASI Bu çalışma ile konusu/mevzuu Tanzimat’tan başlayarak Cumhuriyet’in ilk yılları ve günümüze kadar olan safhada lisanımızda meydana gelen tahrifat ve tahrifatla irtibatlı olarak “Türkçe Kur’ân” meselesi ve bu hususun bir parçası olan “Türkçe ibadet” üzerinde durulacaktır. Cumhuriyetin ilk yıllarında “Öztürk’çe” şeklinde tatbik edilmiş sonra “Güneş Dil Teorisi” ile vazgeçilmiş gibi görünen daha sonraki yıllarda daha da hızlanarak devam eden ve halen günümüzde etkilerini hissettiğimiz Arı Türkçe meselesi Türkçemizi 250-300 kelimeye mahkûm etmiş durumdadır. Lisanımıza musallat olan “Öztürkçe” tahribatının sadece Türkçemizle sınırlı kalmadığını ayrıca inancımızı da “Türkçe ibadet” görüntüsü altında bozmaya teşne olduğuna dikkat çekmek gerekir. “Türkçe ibadet” meselesi Cumhuriyetin ilk yıllarında, Tanzimat ile başlayan milletimizi köklerinden uzaklaştırmayla ilgili projelerden biri ve en önemlilerindendir . Tatbik edilmeye teşebbüs edildi fakat memnuniyetle ifade edelim ki tamamlanamadı. Tamamlanamamasının sebebi olarak çok partili döneme geçiş denilse de bize göre bu talî bir sebeptir. Çok partili döneme intikal ile siyaseten nisbî bir “yumuşama” olduğunu kabul etmekle beraber Türkiye’de “Türkçe ibadetin” tatbik edilememesinin asıl sebebinin milletimizin mayasının sağlam olmasına bağlamak daha gerçekli olur kanaatindeyiz. “Tahrif” kelimesi üzerinde biraz durmakta fayda vardır. Bu kelimeyi özellikle kullanmayı tercih ettik. Zira milletimizin Kur’ân ve sünnet sevgisi bütün dünya tarafından bilinmekte ve sevgili peygamberimize (AS) olan hasbî/samimi hürmeti dost-düşman herkes tarafından teslim edilmektedir. Ayrıca tarih boyunca Müslüman Türk milletinin büyük devletler kurması ve hâkimiyet tesis ettiği bölgelerde adalet hususunda ihtimam göstermesi ve bunca zaman sonra bile halâ Balkanlarda milletimizin hayırla anılmasının temelinde sevgili peygamberimize (AS) olan emsalsiz muhabbet ve hürmeti olduğu aşikârdır. Milletimizin Kur’ân ve sünnete sarsılmaz bağlılığını tahrip etmek isteyen harici bağlantılı dâhili mihraklar, “tahrif” metodunu tercih etmişlerdir. “Tahrif” etmek yani bozmak. Kur’ân-ı Kerîm ile irtibatını koparmak isteyen bir kısım çevreler “tercüme”, “meâl” ve “tefsîr” yaparak/yaptırarak milletimizin itikadında şüpheler uyandırmak istemişlerdir. Bu husus “Türkçe Kur’ân” başlığı altında ayrıntılı bir şekilde ele alınacaktır. Cumhuriyet’in ilk yıllarında ve günümüzde gerek Türkçemize ve gerekse inancımıza matuf tahrifin (bozulma) anlaşılabilmesi için biraz daha gerilere giderek gerçekleştirilmiş olan tahrif hareketlerinin fikrî zeminine dikkat çekilecektir. Bu mülahaza ile Tanzimat’tan Cumhuriyet dönemine kadar olan devre, Cumhuriyetin din siyasetinin fikri zeminini oluşturması sebebiyle Kur’ân-ı Kerim “tercümeleriyle” ilgili çalışmalar hakkında kısaca bilgi verilecektir. Bilinen bir gerçektir ki, hiçbir dil başka bir lisana aynen intikal ettirilemez. Kur’an-ı Kerim’in Allah (CC) kelamı olduğu dikkate alındığında meselenin hassasiyeti kendiliğinden ortaya çıkar. Bu, Kur’an-ı Kerim’i anlamaya çalışmaya engel değildir ve olmamıştır. Bu bakımdan Kur’ân-ı Kerîm başka dillere aktarılır/aktarıldı/akta